عادت

سعی کنیم به هیچ چیز عادت نکنیم، عادت نکنیم ساعت 7صبح با صدای پیام سلام صبح بخیر بیدار شویم. عادت نکنیم که هر روز یک عطر خاص بزنیم، عادت نکنیم همیشه یک کافه و رستوران برویم، باید سعی کنیم تکه کلام خاصی نداشته باشم، جواب تلفن را با کلمه خاصی جواب ندهیم، عادت نکنیم ساعتمان را دست راست ببیندیم، همیشه موهایمان را به چپ شانه کنیم، وقتی برف می آید نگوییم بیا برویم قدم بزنیم و بستنی بخوریم و بعدش هر هر بخندیم، نباید عادت کنیم به شب بخیرگفتن و اول توئه آخر شب.

می دانید این عادت ها آدم را دیوانه می کند رسما دفن می شوی وقتی 7صبح شود و کسی صبح بخیر نگوید وقتی برف ببارد کسی دنبالت نیاید تا بروید بستنی بخورید، توی تاکسی بنشینی و بوی عطری بپیچد، شادمهر گوش کنی و صحنه های جاده بیاید در ذهنت، برای کاری زنگ بزنی و با کلمه خاصی غرق خاطرات شوی، اتفاقی به رستورانی دعوت شوی و هرگوشه اش را مثل کف دستت بلد باشی. آدم ها به همین چیزهای کوچک وابسته می شوند و برای ترکش جان می کنند.

نوشته های یک ذهن زیبا...